Kansarme bevolkingsgroepen en ontwikkelingslanden zijn het meest kwetsbaar voor klimaatverandering voor klimaatverandering, ook al hebben ze weinig hebben bijgedragen aan de huidige opwarming.
Hulp voor aanpassing en overgang is bedoeld om dit onrecht te compenseren.
Ondanks de vooruitgang op het gebied van aanpassing worden mens en natuur de natuur wordt overal ter wereld al aangetast.
De gemiddelde temperatuur is in Europa met 2°C gestegen, vergeleken met een wereldwijd gemiddelde van 1,1°C, met bijvoorbeeld een verdrievoudiging van de oogstverliezen in de afgelopen 50 jaar en negatieve gevolgen voor de menselijke gezondheid, infrastructuur, energie, watervoorraden en de economie. Klimaatgebeurtenissen op andere continenten kunnen Europa beïnvloeden via geglobaliseerde markten.
De risico's van klimaatverandering nemen toe met het mate van opwarming van de aarde.
De risico's in Europa zijn hittegolven en hun en hun gevolgen voor sterfte en ziekte sterfte en ziekte van mensen en ecosystemen; opbrengstverliezen in de landbouw als gevolg van hittegolven en droogteperioden droogtes; watertekorten, vooral rond de Middellandse Zee middellandse Zee; kust- en stormoverstromingen. Deze risico's worden over het algemeen verergerd in stedelijke en kustgebieden, met name in de Franse overzeese gebieden.
Sommige ecosystemen waarvan we afhankelijk zijn, hebben het "point of no return" al bereikt, vooral als gevolg van waterstress en hittegolven op het land en op zee (bijv. koraalriffen).
Tot 30% van de terrestrische soorten wordt met uitsterven bedreigd als de opwarming van de aarde 3°C bereikt. Het niet-duurzame gebruik van hulpbronnen op het land en in de oceanen heeft destructieve gevolgen voor de ecosystemen waarvan we afhankelijk zijn ecosystemen waarvan we afhankelijk zijn.
Om verlies en schade te beperken, moeten snel aanpassingsoplossingen worden toegepast waarvan de doeltreffendheid en haalbaarheid is aangetoond.
Agro-ecologie, bosbeheer, waterbeheer en het benutten van de kennis van de lokale bevolking kunnen helpen om risico's te voorkomen en mogelijke oplossingen te identificeren op basis van lokale ecosystemen mogelijke oplossingen identificeren op basis van lokale ecosystemen.
De "harde grenzen" van de stijgende zeespiegel, hittegolven en droogtes betekenen dat de beperking van de uitstoot van broeikasgassen dringend noodzakelijk is. Elke tiende van een graad opwarming van de aarde maakt aanpassing complexer.
Sommige gevolgen van de klimaatverandering zijn onomkeerbaar. De aanpassing vordert, maar blijft jammerlijk ontoereikend gezien de snelheid van de verandering. Elk verder uitstel van de beperking van en aanpassing aan de klimaatverandering dreigt de korte kans te missen om een duurzame toekomst te verzekeren.
Regeringen, gemeenschappen en particuliere actoren kunnen de risico's doeltreffender beperken door een gecoördineerde, systemische en inclusieve aanpak. Een eerlijke en rechtvaardige overgang vergemakkelijkt aanpassing en beperking en vermindert ongelijkheid.
Talrijke aanpassingsmaatregelen, bijvoorbeeld met betrekking tot voedsel of stadsplanning, dragen bij tot het bereiken van de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG's) van de VN*).
Laanpassing aan klimaatverandering en vermindering van de uitstoot van broeikasgassen kunnen elkaar wederzijds versterken.
* Vermindering van armoede, honger, ongelijkheid, verlies van biodiversiteit en toegang tot koolstofarme energie.
